به یقین من از گمراهان بودم....

چ قدر باور بعضی چیزا سخته.....به قول سهراب بزرگوار :زندگی تجربه تلخ فراوان دارد دوسه تا کوچه وپس کوچه واندازه یک عمر بیابان دارد....من رفتم....

دوستای گلم،ممنون ک این مدت منو با نظرای خوبتون شاد کردینگاهی وقتا آخر بعضی چیزا قشنگه گاهی وقتا هم تلخهاین ک یه مدت نیستم و فعلا آخرشه تلخهآخر یه کار دیگه ه، قشنگ بود اما نشد آخرش باز همون آش و ....و

این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست...دلم نیومد از آقا امام حسین چیزی نگم این دیگه آخرش بود.

مرگ پایان کبوتر نیست مرگ وارونه یک زنجره نیست مرگ در ذهن اقاقی جاریست مرگ در آب و هوای خوش اندیشه نشیمن دارد مرگ در ذات شب دهکده از صبح سخن می گوید مرگ با خوشه انگور می آید به دهان

کفر می گویم که ایمان نیز آرامم نکرد گریه های زیر باران نیز آرامم نکرد خواب می بینم که دنیا با توشکل دیگری ست خواب صادق یا پریشان نیز آرامم نکرد دل که می گیرد نمی گوید کجا باید گریست گریه ک

کرد یعنی... کرد یعنی یک اصالت ناب ... ناب کرد یعنی یک سوال بی جواب کرد یعنی منصور بر دار باش مرگ را در آغوش و بیدار باش کرد یعنی گریه های تا خدا کرد یعنی سوزش بی انتها کرد یعنی صد شهید و یک مزار

خداوند رحمت را بر خویش واجب فرموده است «کَتَبَ رَبُّکُمْ عَلَی نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ» انعام/12 و 52.

روزی تو خواهی آمد از کوچه های باران تا از دلم بشویی غمهای روزگاران تو روح سبز گلزار گل شاداب بی خار مرا از پا فکنده شکستنهای بسیار تو یاس نو دمیده من گلبرگ تکیده روزی آیی کنارم که عشق از دل رمیده ترا نادیدن ما غم نباشد کـه در خیلت به از ما کم نباشد من از دست تو در عالم نهم روی ،ولیکن چون تو در عالم ...

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟ بى وفا حالا که من افتادهام از پا چرا؟ نوش دارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی سنگدل این زودتر مى خواستی, حالا چرا؟ عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست من که یک امروز مهمان توأ

خداجونم همه بیماران رو شفا بده.    

دیدی که سخت نیست تنها بدون مــــن؟ دیدی که صبح می شود شب ها بدون مــــن! این نبض زندگی بــــی وقفه می زند… فرقی نمی کند با مــــن … بدون مـــن… دیــــروز گر چه سخت؛ امروزم هم گذشت.. طوری نمی شود فردا بدون مــــن! + نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم شهریور ۱۳۹۵ساعت 19:39 توسط هانی |

یک دم، خیال مبر زخیال تو غافلم گر مانده ام خموش، خدا داند و دلم

قول داده ام گاهی هر از گاهی فانوس یادت را میان این کوچه های بی چراغ و بی چلچله روشن کنم.. ................ + نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم بهمن ۱۳۹۵ساعت 19:1 توسط هانی |

روزی تو خواهی آمد از کوچه های باران تا از دلم بشویی غمهای روزگاران تو روح سبز گلزار گل شاداب بی خار مرا از پا فکنده شکستنهای بسیار تو یاس نو دمیده من گلبرگ تکیده روزی آیی کنارم که عشق از دل رمیده ترا نادیدن ما غم نباشد کـه در خیلت به از ما کم نباشد من از دست تو در عالم نهم روی ،ولیکن چون تو در عالم ...

دنگ..،دنگ.. ساعت گیج زمان در شب عمر می زند پی در پی زنگ. زهر این فکر که این دم گذر است می شود نقش به دیوار رگ هستی من... لحظه ها می گذرد آنچه بگذشت ، نمی آید باز قصه ای هست که هرگز دیگر نتواند شد آغاز... ' سهراب سپهری'

بوی غربت میدهم اما غریبه نیستم گر چه میدانم که عمری در غریبی زیستم مثل رودی بستر این خاک را طی کرده ام تا بفهمم عاقبت در جستجوی چیستم در عبور از لحظه ها بر روی پای اشتیاق لب شکست از خشکی اما همچنان می ایستم روزگار بقیه عمر سبزم را ربود گر چه اینجا هستم اما در حقیقت نیستم ای فریماه شب تار یاریم کن تا...

غربت آن نیست که تنها باشی / فارغ از فتنه ی فردا باشی غربت آن است که چون قطره ی آب / در به در ، در پی دریا باشی غربت آن است که مثل من و دل / در میان همه کس یکه و تنها باشی

نظر یادتون نره♥